Na 2 speeldagen waren er nog
slechts 3 ploegen met het maximum van de punten. We reden dan ook naar
Roselies met de bedoeling de 2 punten mee naar Berlaar te brengen.

In de 2de min
kregen we een kouden douche na een dekkingsfout en stond de 1 – 0 op het
bord. Lang kon de thuisploeg niet vieren want amper afgetrapt hingen de
bordjes gelijk. Blijkbaar hadden we het eerste tegendoelpunt nodig om in
actie te schieten. We creëerde verschillende kansen en in de 10de
min stonden we op voorsprong 1 – 2 . De thuisploeg bleef echter
aanklampen en na een kwartier was alles te herdoen 2 – 2. Door enkele
domme balverliezen en het missen van kansen lieten we de thuisploeg gelijke
tred houden.

Een tussenspurtje richting
rustsignaal zorgde voor een 2 – 4 voorsprong. Het 4de doelpunt
was trouwens een pareltje.

Na de rust gingen we door op
ons elan en liepen we uit tot 2 – 6. Met nog een kwartier op de klok ging
Secile met vliegende keeper spelen. Vanaf dat moment wist ik dat de zege
binnen was. Secile scoorde wel de 3 – 6 maar na twee

opeenvolgende intercepties
stond het 3 – 8. De thuisploeg had de les nog niet begrepen en bleef volharden
in de boosheid. Ze scoorden nog de 4 – 8 en 5 – 8 maar kregen er daarna opnieuw
2 om de oren waarna de eindstand van 5 – 10 vastlag.

Na de wedstrijd vertelde de
thuiscoach dat zijn ploeg minder sterk is dan vorig jaar omdat ze niet meer
trainen. Moesten we even slikken: wij hebben nog nooit 1 training gehad. 😊

Nog te vermelden dat de ref
het weer keurig deed. Hij floot ook onze eerste competitiewedstrijd van
dit seizoen.

Het was een sportieve
wedstrijd met weinig fouten. Zo kan het dus ook.

Om 18.30 u vertrekken en om
1.30 u thuis voor 1 uurtje zaalvoetbal is toch wel de moeite. Ondertussen staan
we toch maar met het maximum van de punten 6 op 6 en hebben onze competitiestart
zeker niet gemist.