Voor de laatste wedstrijd was het tot
vrijdagnamiddag puzzelen om een ploeg bijeen te krijgen.

Het was een wedstrijd zonder inzet omdat de
derde plaats al een tijdje vastlag en dat was ook te zien aan ons spel. Al snel
stonden we 3-0 in het krijt voor de motor even aansloeg. In amper 2 min stond
het 3-3.

Net na rust kwamen we 4-3 achter maar klommen
opnieuw gelijk 4-4.

Soignies speelde met het mes tussen de tanden en
wilde absoluut winnen van een team bovenaan in de rangschikking. Het ging soms
heel hard. Tel daarbij nog een zaal waar de gele verlichting ondermaats is, de
tegenstander in het geel speelt, de ref een paar onbegrijpelijke beslissingen
neemt, hij een paar passen van ons krijgt vanwege zijn kledij en dan verlies je
met 7-5.

Alle elementen zijn echter geen excuus voor onze
mindere wedstrijd. We missen de laatste weken te veel spelers waardoor de
samenhang en de snelle combinaties weg zijn en dat wreekt zich op dit niveau.

Enfin, we sluiten een schitterend seizoen af met
een klein, doch onbelangrijk, minpuntje.

De ploeg deed het schitterend en daar kan ik als
coach alleen maar blij en fier op zijn. We kunnen, als kleine ploeg, onze voet
zetten naast ploegen waar het budget 10 tot zelfs 20 x hoger ligt wat
toch wel een hele prestatie is.

Ondertussen werken we in
stilte verder naar het volgende seizoen.