Voor onze eerste uitwedstrijd trokken we naar Brussel.  Parkeerplaats vinden in de omgeving van de zaal was rampzalig. Verder lag de zaal in een LEZ wat het ook niet makkelijk maakt. Als men dan ook nog eens de parkeerplaatsen wegneemt en voorrang geeft aan de fietsers in onze hoofdstad, dan ontbreekt het toch aan gezond verstand om daar een sporthal, zonder parkeergelegenheid in te planten. Tot 45 min rondrijden om een parkeerplaats te vinden is een absolute schande. De werken in de Pastorijstraat maken dat er wat moet rondgereden worden om onze zaal te bereiken, maar er kan geparkeerd worden. Bij de terugwedstrijd ga ik Anneessens Brussel verwittigen dat zij kunnen parkeren aan het station van Berlaar Heikant. Zo weet men eens wat het is om 45 min te verliezen door belachelijke regels en idiote beslissingen. Tot daar de inleiding en een “perfecte” wedstrijdvoorbereiding (sic). Na de wedstrijd geen douches, geen kantine en geen snack. Het Grote Brussel…………Lang leve het kleine Berlaar.

We kwamen 1 – 0 achter maar de stand werd snel recht gezet 1 – 2. Via 2-2 en 2-3 ging het naar 3 – 3.  Voor de rust konden we de voorsprong wat uitdiepen en de ruststand werd vastgelegd op 3 – 5. Na de pauze werd het een ware thriller van formaat die pas in de laatste seconden zou beslecht worden. Via 4 – 5 en 4 – 6 en 5 – 6 stond met nog enkele minuten te spelen de 6 – 6 op het bord. We klommen opnieuw op voorsprong en met nog 1 minuut op de klok werd het toch 7 – 7. In de allerlaatste seconde scoorden we via een knappe combinatie de 7 – 8 en werd de wedstrijd onmiddellijk afgefloten. De ontlading in de groep was enorm. Het werd een typische All Blackswedstrijd; blijven gaan tot het eindsignaal. Deze keer werden we beloond. Het was zeker geen match voor hartpatiënten.

Onze eerste 2 puntjes in eerste klasse zijn binnen.